| Svindl |
[Jul. 3rd, 2009|03:08 pm] |
Í dag er þriðji dagurinn í lífinu eftir að Haukur fór aftur að vinna. Í dag var jafnframt fyrsti dagurinn sem við Freydís meikuðum það út fyrir hússins dyr, alveg sjálfar. Fórum í gönguferð í góða veðrinu og drógumst áfram á tilhugsuninni um ís í hádegismat (já, já - svona er lífið í fæðingarorlofi).
Annars er ég svo takmörkuð að ég er miklu meðvitaðari um að vera að "borða fyrir tvo" núna en ég var á meðgöngunni. Á meðgöngunni SÁ ég ekki neinn nærast á mér - núna heyri ég einhvern skæla og sé hann svo gleypa í sig mjólkurafurðir mínar þangað til hann er mettur, svo samhengið virðist miklu skýrara núna.
Vonbrigðin voru því mikil þegar við komum að læstum dyrum ísbúðarinnar. |
|
|
| Fimm ár |
[Jun. 12th, 2009|09:14 pm] |
Mikið er allt sem er bannað gott! Í dag eigum við hjónin fimm ára brúðkaupsafmæli og af því tilefni var elduð hér dýrðleg máltíð sem innihélt allt mögulegt ljúffengt sem óléttir mega ekki borða: Reyktur lax, blóðug nautasteik og rúmur desilítri af rauðvíni.
(Já, það hafa sem sagt orðið smátíðindi frá því í síðustu færslu.) |
|
|
| Nokkur mál |
[May. 29th, 2009|07:00 pm] |
- Þegar mér er illt í maganum þessa dagana, er það klárlega svona "gíraffi með hálsbólgu"-vandamál.
- Ég vil hér með gefa út allsherjaryfirlýsingu um að þeir sem hafa minnsta áhuga á því að vera í góðu bókunum hjá mér skulu ekki undir neinum kringumstæðum hringja í mig milli kl. 15 og 18 á daginn. Síðdegisblundurinn er mér mikilvægari en ástvinir þessa dagana. Þeir sem vekja mig bara til að spyrja hvort barnið sé fætt geta búist við heiftúðlegum hefndum.
- Ég fylltist magnaðri skelfingu þegar ég gerði mér grein fyrir einni af staðreyndum lífsins um daginn. Ég var að horfa á raunsæislega breska bíómynd þar sem var fjallað um það hversu átakanlegt það er að verða gamall. Ég fattaði að ellin er eins og að vera ALLTAF ÓLÉTTUR. Hægar hreyfingar, lítið úthald, mæði - og hinn beiski sannleikur að maður getur ekki lengur gert hluti sem maður átti ekki í neinum vandræðum með áður. Svona geta óvæntir hlutir hjálpað manni að hafa samúð með samborgurum sínum.
- Við hjónin höfum búið í þessari íbúð í hálft þriðja ár. Aldrei fyrr en í dag hafði mér dottið í hug að telja þrepin sem maður þarf að brölta upp í íbúðina. Þau eru fjörutíu.
- Það er hugsanlegt að ég hafi ofgert mér aðeins í annars mjög skemmtilegri menningarferð með vinnufélögum í dag - sem skýrir að hluta til efni þessarar færslu.
|
|
|
| Risasmá |
[May. 23rd, 2009|05:34 pm] |
Haukur: Mömmu finnst þú nett.
Dúnja: Já, ljósmóðurinni finnst það líka. Bæði svona að sjá og svo mælingarnar.
Haukur: Merkilegt, fyrst barnið mældist yfir meðalstærð í sónar.
Dúnja: Og ég er víst líka með frekar mikið legvatn.
Haukur: Huh. Ætli kúlan sé svona pen vegna þess hvað þú ert hávaxin?
Dúnja: Já, já það rúmast svona svakalega vel í mér.
Haukur: Þú ert eins og Yaris!
Dúnja: ... |
|
|
| 20 dagar |
[May. 19th, 2009|04:45 pm] |
Innan við þrjár vikur í áætlaðan komudag afkvæmisins, sem telst nú fullbakað samkvæmt fræðunum. Gæti raunar komið hvenær sem er úr þessu. Ekki svo að skilja, ég dytti líklega niður dauð úr sjokki ef eitthvað gerðist fyrir settan dag. Ég er vön því að teygja á öllum skilafrestum sem mér eru settir, og ég held að ég myndi taka því illa ef þessum tiltekna fresti yrði kippt fram um nokkra daga.
Það er svolítið misjafnt hvort mér finnst langt eða stutt í þetta. Þegar ég ligg froðufellandi af geðvonsku í rúminu, bryðjandi brjóstsviðatöflur, með alla glugga opna en get ekki sofið vegna hita - þá finnst mér langt eftir. Þegar íhaldssami hlutinn af mér (hlutinn sem átti erfitt með að gera eitthvað jafnaugljóslega jákvætt og að fara í laser-aðgerð á augum, vegna þess að það var breyting) íhugar hversu margt muni breytast óafturkallanlega þegar barnið kemur - og þá finnst mér mjög stutt eftir.
Og raunar líður mér svo ágætlega þessar síðustu vikur meðgöngunnar að ég eyði meiri tíma í panik yfir því hvað þetta verður nú allt saman skrýtið, en ég geri í að kvarta. |
|
|
| Draumráðningar |
[May. 17th, 2009|09:09 am] |
Sko, ég viðurkenni það alveg að ég er stundum píínulítið stutt í spuna núna þessa síðustu daga. Kannski mest hérna heimavið, þar sem ég skeyti skapi mínu miskunnarlaust á bóndanum. En það býr líka ríflega þriggja kílóa einstaklingur innan í mér sem hefur ýmis óþægindi í för með sér, svo mér finnst geðvonskan að einhverju leiti réttlætanleg.
Og ég er búin að vera óvenjudugleg að lesa fantasíur undanfarið.
Mér finnst samt óþarfi hjá undirmeðvitund minni að senda mér draum um að mér hafi óvart tekist að vekja upp erkidrýsil í kjallaranum hjá Nexus af geðvonskunni einni saman... |
|
|
| Brauðstritið |
[May. 3rd, 2009|09:18 pm] |
Ég er örugglega ekki eini launþeginn á landinu sem er að fá kvíðakast yfir því að þurfa að mæta í vinnuna alla dagana í næstu vinnuviku. Og þarnæstu. Síðustu fjórar hafa allar verið styttar með einum eða öðrum hætti. Það virðist óralangt í uppstigningardag, 21. maí.
Ég held sveimérþá að ég fari bara að halla mér til að geta með nokkru móti tekist á við þetta... |
|
|
| Internetið, veruleikinn og ég |
[May. 1st, 2009|03:55 pm] |
Varla er ég eini ofnæmisgemlingurinn á landinu sem lendir í því á hverju ári, fljótlega uppúr páskum, að byrja að hósta og stíflast - brokka þá á frjókornasíðu MBL.is til að staðfesta að ekkisens náttúrunni sé örugglega um að kenna og finna þar bara frjótölur frá því í ágúst?
Það er mjög sterkur impúls hjá mér að álykta að feillinn liggi hjá mér í svona tilfellum - fyrst Veðurstofan sjái ekki tilefni til þess að hefja mælingar strax sé ég bara ímyndunarveik. En bæði er þetta farið að verða tortryggilega árviss atburður og svo sé ég grasið gróa á umferðareyjunum og veit að hér iðar allt af lífi sem viðkvæm skynfæri mín þola bara ekki.
Svo ég spyr - hver er nötts? |
|
|
| Á áttunda mánuði |
[Apr. 13th, 2009|01:50 pm] |
Ég var tólf ára þegar ég keypti mér baunapúða. Hafði safnað mér fyrir honum, m.a. með barnapössun. Fannst það algjörlega hilaríus þegar sölumaðurinn tilkynnti mér að þetta væri alveg sérlega sniðugt fyrir vanfærar konur. Síðan eru liðin fimmtán ár og loksins er ég farin að nota þetta þarfaþing í hinum auglýsta tilgangi (að vísu hefur hrúgaldið fengið arftaka síðan þá).
Ókosturinn er óhjákvæmlega sá að þegar maður hefur á annað borð hlunkast ofan í grjónasekkinn í þessu ástandi, þá þurfa himinn og jörð að hreyfast til þess að maður standi upp aftur... Meðan ég flatmaga hér má aumingja Haukur því skottast í ýmsum erindagjörðum fyrir mig um alla íbúð. En það er svo sem líka raunin þegar ég ligg afvelta einhversstaðar annarsstaðar. Traustur maður, Haukur. |
|
|
| Pæling dagsins |
[Apr. 12th, 2009|12:14 pm] |
|
Hvernig er það, afhverju er ekki hægt að kaupa páskaegg á niðursettu verði eftir páskana?! Ekki get ég ímyndað mér hvað sælgætisfabrikkurnar gera við þetta - varla er hagkvæmt að strippa eggin og bræða þau? |
|
|
| Hver vissi hvað |
[Apr. 10th, 2009|10:15 pm] |
Hún er undarleg sagan um það hver vissi hvað innan Sjálfstæðisflokksins. Nema hvað - hvergi í fréttaflutningi er talað um það að innan Flokksins hefur verið starfandi ráð frá árinu 1937, sem m.a. hefur það hlutverk að afla rekstrarfjár, svokallað fjármálaráð. Mun hugmyndin upphaflega hafa verið sú að það væri ekki heppilegt að pólitíkusarnir væru sjálfir að betla fé, heldur væri það aðskilinn armur flokksstarfsins. Frekar göfugt. Jafnan hafa þekktir menn úr atvinnulífinu hafa verið formenn fjármálaráðsins.
Sé ráðið enn starfandi - en upplýsingar um það á heimasíðu flokksins eru af skornum skammti - þá hafa allt að 14 fulltrúar vitað um skandalastyrkina sem hafa raskað páskahelginni. Ráðið hafði þá lögboðnu skyldu að tilkynna miðstjórninni um þá.
Um fjármálaráð
25. gr.
Miðstjórn skipar fjármálaráð, sem hefur með höndum fjármál flokksins. Í fjármálaráði geta setið allt að 14 fulltrúar.
26. gr.
Miðstjórn skipar formann fjármálaráðs, en ráðið skiptir að öðru leyti með sér verkum.
27. gr.
Miðstjórn setur fjármálaráði starfsreglur. Fjármálaráð skal skipað að loknum hverjum almennum þingkosningum. Það skal gera miðstjórn grein fyrir störfum sínum árlega.
- Heimild
Miðstjórninni hlýtur, með öðrum orðum, að hafa verið tilkynnt um málið einhverntímann á árinu 2007. Á landsfundi árið 2007 voru eftirtaldir skipaðir í miðstjórn:
- Geir H. Haarde, formaður Sjálfstæðisflokksins og forsætisráðherra
- Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir, varaformaður Sjálfstæðisflokksins og menntamálaráðherra
- Björn Bjarnason, dómsmálaráðherra
- Árni M. Mathiesen, fjármálaráðherra
- Ásta Möller, þingmaður
- Sturla Böðvarsson, forseti Alþingis
- Kristján Þór Júlíusson, þingmaður
- Þórlindur Kjartansson, formaður SUS
- Drífa Hjartardóttir, formaður Landssambands sjálfstæðiskvenna
- Kristján Guðmundsson, formaður Verkalýðsráðs Sjálfstæðisflokksins
- Salóme Þorkelsdóttir, formaður Samtaka eldri sjálfstæðismanna
- Borgar Þór Einarsson, formaður upplýsinga- og fræðslunefndar Sjálfstæðisflokksins
- Arnbjörg Sveinsdóttir, formaður þingflokks sjálfstæðismanna
- Jón Magnússon, formaður kjördæmisráðs Sjálfstæðisflokksins í Norðvesturkjördæmi
- Marta Guðjónsdóttir, formaður Varðar, fulltrúaráðs sjálfstæðisfélaganna í Reykjavík
- Sigurður Borgar Guðmundsson, formaður kjördæmisráðs Sjálfstæðisflokksins í Suðvesturkjördæmi
- Sigurður V. Ásbjörnsson formaður kjördæmisráðs Sjálfstæðisflokksins í Suðurkjördæmi
- Guðmundur J. Skarphéðinsson, kjördæmisráðs Sjálfstæðisflokksins í Norðausturkjördæmi
- heimild |
|
|
| Víti til varnaðar |
[Apr. 6th, 2009|07:47 pm] |
Hvernig er það, hugsa menn sér það sem aukalega refsingu fyrir þá sem smygla fíkniefnum að birtar séu daglegar fréttir af þarmahreyfingum þeirra ásamt andlitsmynd í fjölmiðlum?
|
|
|
| Samtíningur |
[Mar. 29th, 2009|10:20 am] |
Síðastliðinn rúman mánuð hef ég haft hljóðbókina Ég elska þig Stormur mér til halds og traust þegar ég er að sofna á kvöldin. 27 klukkustundir af Hannesi Hafstein - taumlaus gleði. Ég hef að vísu tekið þetta dálítið inn á mig - eiginmaðurinn skildi til dæmis ekkert afhverju ég var svo ansi viðskotaill um daginn þegar hann gekk til náða (þá hafði Hannes fallið af þingi rétt í þann mund sem ég sofnaði) og það eru maskarablettir í rúminu mínu frá því í fyrrakvöld (þegar frú Ragnheiður Hafstein safnaðist á vit mæðra sinna). Ég óttast að það verði erfitt að fylla það tómarúm sem nú hefur myndast í kvöldrútínunni.
Óhamingju Sjálfstæðisflokksins verður allt að vopni. Nú hefur maður alla tíð heyrt það hvað flokkurinn sé vel smurð maskína og flokksagi strangur og svona. Þess vegna hefði maður kannski haldið að þegar fram færi skrautsýning sem er algjörlega undir stjórn flokksins gæti liðið komið þokkalega fyrir. Niðurlægingin er algjör.
Við hjónin fórum á Þú ert hér í Borgarleikhúsinu í gær, og vorum hrifin. Verð að viðurkenna (nú þegar ég er í hléi frá gagnrýnendastörfum má ég gangast við fordómum mínum) að ég átti ekki von á því, en það var margt ansi sniðugt í þessu. |
|
|
| Skelfing |
[Mar. 21st, 2009|09:46 am] |
|
Það rann upp fyrir mér í nótt, þegar ég vaknaði í fimmta skiptið eða svo, að úr þessu á ég ekki eftir að sofa heila nótt ótrufluð fyrr en barnunginn lærir að gera það... |
|
|
| Vandamál |
[Feb. 11th, 2009|08:47 am] |
Vandamál : Nammilöngun
Undirvandamál 1 : Súkkulaði = brjóstsviði
Undirvandamál 2 : Lakkrís = hækkaður blóðþrýstingur
Lausn : Haribo gúmmíbirnir í bílförmum! |
|
|
| Gáfuðu ættingjar mínir |
[Jan. 2nd, 2009|05:31 pm] |
Í fjölskylduboði í gærkvöldi var verið að ræða þessa dæmalausu tilburði ráðamanna til þess að "biðjast afsökunar" og bera sig aumlega í fjölmiðlum, án þess þó að ætla að axla ábyrgð að neinu leyti. Dálítið eins og smákrakkar sem bíta mann af tómum stráksskap, gala svo "fyrrigeððu!" og flissa skálkalega, sannfærðir um að nú sé ekki hægt að hanka þá á neinu.
Þá sagði lögfróð manneskja við borðið: "Ráðherra getur bara beðist afsökunar á einn hátt - með því að segja af sér."
Það fannst mér gáfulegt. |
|
|
| Áramótaannáll 2008 |
[Dec. 31st, 2008|04:25 pm] |
Samkvæmt hefð ver ég hluta af síðasta degi ársins í að skrifa yfirlit um helstu atburði.
|
|
|
| Jólafrí |
[Dec. 28th, 2008|05:09 pm] |
Ekki birti við Þingvallavatn í dag.
Það kom enda ekki að sök - það stóð aldrei til að fara úr nýju bleiku náttfötunum. Heimildaöflun vegna áramótaannáls er hafin og við hjónin erum búin að kanna fyrsta þriðjunginn af Dagvaktinni.
Lífið er ósköp ljúft.
En meðan ég man - heyrði einhver jólakveðjuna okkar á RÚV? RÚV tók svikalaust við greiðslu vegna lestursins, en enn hef ég ekki hitt neinn sem heyrði kveðjuna. |
|
|
| Ævikvöldið |
[Nov. 22nd, 2008|10:38 pm] |
Um þessar mundir er söluvirði íbúðarinnar okkar líklega skriðið niður fyrir þá tölu sem við skuldum í henni. Við ráðum enn vel við afborganirnar, og það mun ekkert breytast, en við erum að horfast í augu við að hafa aldrei efni á að selja slotið. Það er sérkennilegt að horfa á heimili sitt með þeim augum að maður muni aldrei yfirgefa það. Einmitt hér munu áratugirnir líða - einmitt hér munum við fagna öllum þeim áföngum sem eftir eru á lífsleiðinni.
Ég hefði líklega aldrei keypt íbúð á þriðju hæð hefði ég vitað að svona færi. Við flissuðum eins og flón þegar ömmur okkar og afar lýstu efasemdum sínum um alla stigana sem þarf að klífa til að komast inn í íbúðina, og skort á handriðum, því við svífum upp þá vandræðalaust og héldum að við yrðum löngu flutt héðan þegar við yrðum sjálf orðin gömul og fótafúin.
Það var fyrir kreppu. |
|
|
| Góðærissyndirnar |
[Nov. 13th, 2008|11:21 am] |
Einhver kynni að halda að vegna þess að maður eyddi minna en maður vann sér fyrir, notaði ekki yfirdráttarheimildir og keypti ekki flatskjá væri maður ekki samsekur í hruninu. Því er öðru nær – og nú skal maður fara að dæmi Varríusar og játa:
Ég fór í dýrt og ópraktíst nám í einni dýrustu borg í heimi árið 2005. Tók að vísu engin námslán og eiginmaðurinn ól önn fyrir okkur í þarlendum gjaldmiðli en engu að síður hlýtur þetta að teljast einhverskonar góðærisgeggjun.
Þegar við komum heim í árslok 2006 keyptum við íbúð sem var næstum 90 fermetrar þó við gætum aðeins reitt fram fjórðung af kaupverðinu. Leigumarkaðurinn var með þeim hætti að afborganir af láninu voru mun lægri en leiga á sambærilegri íbúð svo þetta virtist skynsamlegt á sínum tíma. Öllum má engu að síður vera ljóst að þetta er gríðarlegur plássspandall og óþarfi. Tókum okkar fyrsta lán. Lánið er verðtryggt hjá Íbúðalánasjóði og eftir afborganir síðastliðin tvö ár er höfuðstóllinn mörgum milljónum hærri en hann var í upphafi.
Þrátt fyrir að fyrrnefnd íbúð væri miðsvæðis í borginni spanderuðum við í þriggja ára gamlan Yaris á 600.000 kr. sem við greiddum út í hönd. Ökum um eins og greifar á fyrirbærinu á hverjum degi þrátt fyrir að ágætir hjólhestar bíði okkar í hjólageymslunni.
Fyrsta fasta vinnan mín eftir útskrift var svo í blaðamennsku. Allir vita að fjölmiðlar bera ábyrgð á ástandinu og ég verð víst að axla minn skerf.
Á tveimur árum fórum við sex sinnum (6) til útlanda, þar af einu sinni gagngert til þess að gera ekki neitt. Þó svo að engin ferðanna hafi sett strik í heimilisbókhaldið, eða einu sinni raskað reglubundnum sparnaði okkar (ekki minnast ógrátandi á þær verðlausu krónur núna), er þetta klárlega stóra syndin á listanum. Líklega var það svona nokkuð sem Jón Ásgeir meinti þegar hann talaði um að ofneyslu almennings væri um að kenna. Ekki get ég ímyndað mér að hann hafi verið á jafnmiklum þvælingi.
Það er í raun hressandi að gera þennan lista. Þegar var góðæri hafði ég stundum samviskubit yfir því að eyða ekki nógu – að við hjónin værum svo neyslugrönn að við værum ekki að leggja okkar af mörkum til að láta hjól atvinnulífssins snúast: Okkur leiðist báðum að kaupa föt, við stundum engin hobbý, við tökum ekki þátt í næturlífinu. Ég var hrædd um að kannski færi allt í kaldakol vegna meinlætalífernis okkar hjóna. Nú skil ég að við vorum í raun á neyslufylleríi og allt er farið í kalda kol vegna þess.
Skrýtið, þetta líf. |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|